คดีที่มีบทบัญญัติแห่งกฎหมายบัญญัติไว้เป็นการเฉพาะให้คำพิพากษาหรือคำสั่งศาลชั้นต้นหรือ
ศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด เช่น ศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้ผู้ร้องวางเงินหรือหาประกันต่อศาล เพื่อเป็นประกันการชำระ
ค่าสินไหมทดแทนแก่เจ้าหนี้ตามคำพิพากษา ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๙๕ วรรคห้า (ครพ. ๒๑๑/๒๕๖๒) คำสั่งศาลอุทธรณ์เกี่ยวกับการขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาล ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๕๖/๑ วรรคสี่ (ครพ. ๑๑๖/๒๕๖๑ ประชุมใหญ่) คำสั่งของศาลอุทธรณ์เกี่ยวกับ
การปฏิเสธไม่ยอมรับอุทธรณ์หรือรับอุทธรณ์ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๓๖ วรรคหนึ่ง (ครพ. ๕๐๕๔/๒๕๖๑) หรือกรณีศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ยกคำขอให้พิจารณาคดีใหม่ของจำเลย ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๙๙ เบญจ วรรคสี่
(ครพ. ๕๖๘๙/๒๕๖๒) ถือว่าเป็นกรณีที่ไม่อาจขออนุญาตฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
มาตรา ๒๔๗ ได้
ผู้เขียน นางทิพวรรณ หัตถะปนิตร์ ผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
ผู้ตรวจ นายเอื้อน ขุนแก้ว ผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
