ในคดีแพ่ง โจทก์อุทธรณ์คำพิพากษาศาลชั้นต้นโดยขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลชั้นอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นมีคำสั่งไม่อนุญาตให้โจทก์ยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลชั้นอุทธรณ์ ยกคำร้อง ให้โจทก์นำเงินค่าธรรมเนียมศาลชั้นอุทธรณ์มาวางศาลภายในกำหนด โจทก์อุทธรณ์คำสั่งศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งว่าคำสั่งศาลชั้นต้นชอบแล้ว ให้ยกคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลชั้นอุทธรณ์ของโจทก์
โจทก์ยื่นคำร้องขออนุญาตฎีกาพร้อมคำฟ้องฎีกาอ้างว่าคำสั่งศาลอุทธรณ์ไม่ชอบ
ในปัญหาดังกล่าวศาลฎีกาโดยมติที่ประชุมใหญ่ ที่ ครพ. ๑๑๖/๒๕๖๑ ได้วินิจฉัยไว้ว่า
ฎีกาของโจทก์เป็นเรื่องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลชั้นอุทธรณ์ ซึ่งตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๕๖/๑ วรรคสี่ บัญญัติให้คำสั่งศาลอุทธรณ์เป็นที่สุด ซึ่งเป็นบทมาตราที่บัญญัติไว้เป็นการเฉพาะ โจทก์ไม่อาจขออนุญาตฎีกาได้
ดังนั้น กรณีที่มีกฎหมายบัญญัติไว้เป็นการเฉพาะให้เป็นที่สุดแล้ว คู่ความจะขออนุญาตฎีกาต่อศาลฎีกาไม่ได้
ผู้เขียน นางอัญญรัตน์ รัตกิจนากร ผู้พิพากษาศาลชั้นต้นประจำกองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา ช่วยทำงานชั่วคราวในตำแหน่ง ผู้พิพากษาหัวหน้าศาลประจำกองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
ผู้ตรวจ นายเอื้อน ขุนแก้ว ผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกา
