พ.ร.บ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภคฯ มาตรา ๔๒ เป็นบทบัญญัติที่ให้อำนาจศาลใช้ดุลพินิจพิจารณาและกำหนดเป็นการเฉพาะ โดยโจทก์มิต้องกล่าวไว้ในคำฟ้องและไม่จำต้องมีคำขอมาท้ายฟ้อง อีกทั้งไม่ถือเป็นทุนทรัพย์ใช้คำนวณค่าขึ้นศาลในขณะยื่นคำฟ้องคดีตามตาราง ๑ ท้ายป.วิ.พ. ค่าเสียหายเพื่อการลงโทษในกรณีนี้จึงมิใช่หนี้เงินขณะฟ้องที่จะนำมาคิดดอกเบี้ยผิดนัดอัตราร้อยละ ๗.๕ ต่อปีได้ ตาม ปพพ. ๒๒๔ (ฎีกา ๑๘๖๕/๒๕๖๑)
พรบ.วิธีพิจารณาคดีผู้บริโภคฯ มาตรา ๔๒ กรณีค่าเสียหายเพื่อการลงโทษไม่ใช่หนี้เงินขณะฟ้อง (ฎีกา ๑๘๖๕/๒๕๖๑)
เผยแพร่โดย
แผนกคดีผู้บริโภค
วันที่เผยแพร่
18/08/2563
เข้าดู
246
Share
คำพิพากษาที่น่าสนใจล่าสุด
ภาษีอากร : ใบกำกับภาษีออกโดยไม่ชอบ ภาษีมูลค่าเพิ่ม
31/07/2569
โจทก์อุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา (ไม่ชัดแจ้งตาม ป.วิ.อ. มาตรา 224 วรรคหนึ่ง)
31/07/2569
ภาษีศุลกากร : หนังสือรับรองถิ่นกำเนิดสินค้า
30/06/2569
ภาษีศุลกากร : หลักเกณฑ์การตีความพิกัด
30/06/2569
จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอยอมความ
30/06/2569