เช่าซื้อ ค้ำประกัน : กรณีเจ้าหนี้ไม่ได้มีหนังสือทวงถามผู้ค้ำประกันภายใน ๖๐ วัน นับแต่วันที่ลูกหนี้ผิดนัด ผู้ค้ำประกันจึงหลุดพ้นจากความรับผิดในค่าขาดราคา (ฎีกาที่ ๔๙๙๕/๒๕๖๒)

                   เมื่อจำเลยที่  ๑ ผิดนัดชำระค่าเช่าซื้อเมื่อวันที่ ๓  พฤษภาคม  ๒๕๕๘  สิทธิและหน้าที่ของเจ้าหนี้และผู้ค้ำประกันให้เป็นไปตาม ป.พ.พ. มาตรา  ๖๘๖  กล่าวคือ เมื่อลูกหนี้ผิดนัด ให้เจ้าหนี้มีหนังสือบอกกล่าวไปยังผู้ค้ำประกันภายในหกสิบวันนับแต่วันที่ลูกหนี้ผิดนัด และไม่ว่ากรณีจะเป็นประการใดเจ้าหนี้จะเรียกให้ผู้ค้ำประกันชำระหนี้ก่อนที่หนังสือบอกกล่าวจะไปถึงผู้ค้ำประกันมิได้ และในกรณีที่เจ้าหนี้มิได้มีหนังสือบอกกล่าวภายในกำหนดเวลา  ๖๐  วัน  นับแต่วันที่ลูกหนี้ผิดนัด ให้ผู้ค้ำประกันหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้บรรดาที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนดเวลาดังกล่าว  ข้อเท็จจริงได้ความว่า โจทก์มีหนังสือบอกกล่าวเรื่องใช้สิทธิซื้อรถยนต์คืนไปยังจำเลยที่  ๒  เมื่อวันที่ ๕  กันยายน  ๒๕๕๘ เท่านั้น แสดงว่าโจทก์มิได้มีหนังสือบอกกล่าวถึงจำเลยที่  ๒ ภายในกำหนดเวลาหกสิบวันนับแต่วันที่จำเลยที่  ๑ ผิดนัด  จำเลยที่  ๒ จึงหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทน ตลอดจนค่าภาระติดพันอันเป็นอุปกรณ์แห่งหนี้เฉพาะที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนด  ๖๐ วัน  นับแต่วันที่จำเลยที่  ๑ ผิดนัด สำหรับค่าขาดราคานั้นถือเป็นค่าเสียหายที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนด  ๖๐ วันแล้ว  จำเลยที่  ๒ จึงไม่ต้องร่วมรับผิดต่อโจทก์  (คำพิพากษาฎีกาที่ ๔๙๙๕/๒๕๖๒)