สรรหาฎีกาเด็ด

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7211/2568

ศาลชั้นต้นพิพากษาให้รอการกำหนดโทษแก่จำเลยและคดีถึงที่สุดแล้ว ต่อมาจำเลยผิดเงื่อนไขการคุมประพฤติ ศาลจึงกำหนดโทษจำคุกและออกหมายจับจำเลย โดยจำเลยไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์คำสั่งกำหนดโทษของศาลชั้นต้น ดังนั้น เมื่อจำเลยถูกจับกุมและผู้เสียหายแถลงขอถอนคำร้องทุกข์ก็ไม่มีผลทำให้สิทธินำคดีอาญามาฟ้องระงับเนื่องจากคดีถึงที่สุดไปแล้ว

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 914/2569

จำเลยนำหลักฐานการแจ้งความเท็จต่อเจ้าพนักงานไปขอออกใบแทนโฉนดที่ดิน โดยที่จำเลยยังชำระราคาที่ดินแก่ผู้ตายไม่ครบถ้วน แล้วนำที่ดินพร้อมอาคารพาณิชย์ไปขายให้บุคคลอื่น ทำให้ผู้ตายได้รับความเสียหายในทางทรัพย์สิน เนื่องจากการกระทำความผิดของจำเลย ผู้ร้องซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกของผู้ตาย จึงมีสิทธิเรียกร้องค่าสินไหมทดแทนตาม ป.วิ.อ. มาตรา 44/1 จากจำเลยได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 988/2568 (ป)

แม้ปัญหาว่าจำเลยกระทำความผิดฐานฆ่าผู้อื่นโดยไตร่ตรองไว้ก่อนตามฟ้อง ถึงที่สุดตาม ป.วิ.อ. มาตรา 245 วรรคสอง แต่เมื่อสำนวนขึ้นมาสู่ศาลฎีกา ศาลฎีกาย่อมมีอำนาจยกปัญหาว่าจำเลยกระทำความผิดตามฟ้องหรือไม่ อันเป็นปัญหาที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยขึ้นวินิจฉัยได้ตาม ป.วิ.อ. มาตรา 185 วรรคหนึ่ง, 195 วรรคสอง ประกอบ มาตรา 215 และมาตรา 225

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7890/2568

ผู้ร้องสอดเป็นผู้ถือหุ้นและประธานกรรมการบริษัทจำเลย ได้เข้าร่วมประชุมและลงมติในการประชุมคณะกรรมการบริษัทและในการประชุมวิสามัญผู้ถือหุ้นด้วย การที่โจทก์ฟ้องขอให้ศาลเพิกถอนการประชุมและมติที่ประชุมทั้งสองครั้งย่อมทำให้การประชุมและการลงมติในการประชุมทั้งสองครั้งอาจถูกเพิกถอนได้ ผู้ร้องสอดจึงเป็นผู้มีส่วนได้เสียที่จะร้องสอดเข้ามาในคดี ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 57 (1) ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 189/2569

โทษปรับรายวันภายหลังศาลมีคำพิพากษา ไม่อาจระบุจำนวนรวมที่แน่นอนได้ว่าเป็นจำนวนเท่าใด ขึ้นอยู่กับว่าจำเลยจะได้ปฏิบัติตามคำพิพากษาเสร็จเมื่อใด จึงไม่อาจรอการลงโทษปรับที่เกิดขึ้นภายหลังศาลมีคำพิพากษา ตาม ป.อ. มาตรา 56 ได้

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 170/2569

ผู้คัดค้านและผู้ตายมีสัญชาติไทยสมรสกันตามกฎหมายของรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา โดยผู้คัดค้านมีสำเนาบันทึกการสมรสและหนังสือรับรอง การสมรสของเสมียนศาลและผู้ควบคุมเขตไมอามี-เดด รัฐฟลอริดา พร้อมคำแปล มาแสดง ถือว่าการสมรสระหว่างผู้คัดค้านกับผู้ตายซึ่งทำในต่างประเทศถูกต้องตามแบบ ที่กฎหมายไทยกำหนด จึงมีผลสมบูรณ์ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1459 วรรคหนึ่ง และ พ.ร.บ.ว่าด้วยการขัดกันแห่งกฎหมาย พ.ศ. 2481 มาตรา 20 วรรคสอง ผู้คัดค้านจึงเป็นภริยาโดยชอบด้วยกฎหมายและเป็นทายาทผู้มีสิทธิรับมรดกของผู้ตาย

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9091/2568

ทายาทของผู้ตายตกลงกันให้แบ่งปันทรัพย์มรดกโดยการขายที่ดินแล้วเอาเงินที่ได้จากการขายมาแบ่งปันกันระหว่างทายาท มิใช่แบ่งปันทรัพย์มรดกโดยส่งมอบที่ดินให้ทายาทต่างเข้าครอบครองเป็นส่วนสัด จำเลยในฐานะผู้จัดการมรดกขายที่ดินในราคาที่ทายาทส่วนใหญ่เห็นชอบ แล้วนำเงินมาแบ่งปันแก่ทายาทมิใช่การเปลี่ยนแปลงวัตถุประสงค์ของการแบ่งปันทรัพย์มรดก จำเลยจึงมีอำนาจกระทำได้ตาม ป.พ.พ. มาตรา 1750 วรรคหนึ่ง

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3236/2567

ผู้ร้องถูกเจ้าหนี้ตามคำพิพากษาฟ้องเป็นคดีล้มละลาย ผู้ร้องกับ จ. จึงไปจดทะเบียนการหย่า โดยมีเจตนาเพื่อเลี่ยงการถูกบังคับคดี และไม่ให้ส่งผลกระทบต่อหน้าที่การงานของ จ. การที่ผู้ร้องยื่นคำร้องขอในคดีนี้ เพื่อให้ศาลสั่งว่าการจดทะเบียนการหย่าเป็นโมฆะ จึงขัดกับบันทึกท้ายทะเบียนการหย่า ทั้งเป็นการอ้างข้อเท็จจริงขึ้นใหม่ เพื่อประโยชน์ในเชิงคดีของผู้ร้องเท่านั้น คำร้องขอของผู้ร้องจึงเป็นการใช้สิทธิโดยไม่สุจริตตาม ป.พ.พ. มาตรา 5