คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3453/2549 แม้ข้อบังคับของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างจะกำหนดว่าพนักงานและลูกจ้างผู้ใดดื่มสุราในขณะปฏิบัติหน้าที่การงาน เป็นความผิดวินัยอย่างร้ายแรง แต่โจทก์ออกไปดื่มสุราเพียงเล็กน้อยนอกที่ทำการในขณะใกล้หมดเวลาการทำงานแล้ว เหลือเพียงแต่รอเวลาทำหน้าที่กรรมการปิดตู้นิรภัยเท่านั้น ไม่มีอาการมึนเมาสุรา โจทก์มิได้กล่าวคำขู่อาฆาตผู้บังคับบัญชาเพียงแต่โต้เถียงกันเล็กน้อย ทั้งโจทก์ยังสามารถกลับมาร่วมปิดตู้นิรภัยได้โดยไม่ได้ทำให้งานในหน้าที่เสียหาย ซึ่งการพิจารณาว่าการกระทำผิดใดจะถือเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ ต้องพิจารณาตามพฤติการณ์เป็นราย ๆ ไป หาใช่เมื่อดื่มสุราแล้วแม้เพียงเล็กน้อยก็เป็นความผิดร้ายแรงทันที การกระทำผิดของโจทก์ถือไม่ได้ว่าเป็นความผิดในกรณีร้ายแรง การลงโทษโจทก์จึงต้องเป็นไปตามข้อบังคับข้อ 69 ซึ่งให้ผู้บังคับบัญชาสั่งลงโทษภาคทัณฑ์ ตัดเงินเดือน ตัดเงินค่าจ้าง ลดขั้นเงินเดือนหรือลดค่าจ้างตามควรแก่กรณีให้เหมาะสมแก่ความผิดเท่านั้น ไม่มีกรณีต้องให้ออกจากงาน การที่จำเลยที่ 1 มีคำสั่งลงโทษโดยให้โจทก์ออกจากงานจึงเป็นการลงโทษที่ไม่ชอบด้วยข้อบังคับในการปฏิบัติงานของจำเลยที่ 1 เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม
การกระทำความผิดไม่ถึงขั้นเลิกจ้างแต่นายจ้างเลิกจ้างถือเป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม
เผยแพร่โดย
แผนกคดีแรงงาน
วันที่เผยแพร่
31/03/2563
เข้าดู
371
Share
คำพิพากษาที่น่าสนใจล่าสุด
ภาษีศุลกากร : มาตรา 45
27/02/2569
จำเลยยื่นคำร้องขออนุญาตฎีกาพร้อมคำฟ้องฎีกา (คดีละเมิดอำนาจศาล)
27/02/2569
ภาษีอากร : ขอคืนภาษี
30/01/2569
จำเลยทั้งเจ็ดยื่นคำร้องขออนุญาตฎีกาพร้อมฎีกา คำร้องขอทุเลาการบังคับในระหว่างฎีกา และคำร้องขอยกเว้นค่าธรรมเนียมศาลในชั้นฎีกา
26/01/2569
ป.รัษฎากร : หมายเรียก, การให้บริการในราชอาณาจักร, เบี้ยปรับ
26/12/2568