เรื่อง เช่าซื้อ ค้ำประกัน (ฎีกา ๑๑๖๖/๒๕๖๒)

เมื่อหนี้ค่าเช่าซื้อแต่ละงวดมีกำหนดเวลาชำระไว้ตามเวลาแห่งปฏิทิน การที่จำเลยที่ ๑ ไม่ชำระค่าเช่าซื้องวดที่ ๒๑ ตามกำหนด จำเลยที่ ๑ จึงตกเป็นผู้ผิดนัดโดยมิพักต้องเตือนเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๐๔ วรรคสอง คือ วันที่ ๖ เมษายน ๒๕๕๘ หาใช่จะต้องให้จำเลยที่ ๑ ผิดนัดชำระค่าเช่าซื้อสามงวดติดต่อกันแล้วจึงจะถือว่าวันผิดนัด ซึ่งกรณีดังกล่าวเป็นเรื่องของการใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาเท่านั้น เมื่อจำเลยที่ ๒ ได้รับหนังสือบอกกล่าวจากโจทก์ในวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๘ ซึ่งเป็นเวลาภายหลังจากพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันที่จำเลยที่ ๑ ผิดนัดแล้ว จำเลยที่ ๒ ผู้ค้ำประกันจึงหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนดดังกล่าวตาม ป.พ.พ. มาตรา ๖๘๖ วรรคหนึ่งและวรรคสอง เมื่อค่าขาดราคาเป็นค่าเสียหายที่เกิดจากการขายรถยนต์ที่เช่าซื้อเมื่อวันที่ ๘ ตุลาคม ๒๕๕๘ ซึ่งพ้นกำหนดหกสิบวันแล้ว จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิด

เรื่อง เช่าซื้อ ค้ำประกัน (ฎีกา ๑๑๖๖/๒๕๖๒)

(ฎีกา ๑๑๖๖/๒๕๖๒)

แผนกคดีผู้บริโภค

คำพิพากษาที่น่าสนใจล่าสุด

ป.รัษฎากร : หมายเรียก, การให้บริการในราชอาณาจักร, เบี้ยปรับ

ภาษีศุลกากร : การได้สิทธิลดอัตราอากร, อายุความ

ภาษีอากร : มาตรา 82/1, มาตรา 77/1 (7)

ผู้ร้องยื่นคำร้องขอให้รื้อฟื้นคดีอาญาขึ้นพิจารณาใหม่