เมื่อหนี้ค่าเช่าซื้อแต่ละงวดมีกำหนดเวลาชำระไว้ตามเวลาแห่งปฏิทิน การที่จำเลยที่ ๑ ไม่ชำระค่าเช่าซื้องวดที่ ๒๑ ตามกำหนด จำเลยที่ ๑ จึงตกเป็นผู้ผิดนัดโดยมิพักต้องเตือนเลยตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๒๐๔ วรรคสอง คือ วันที่ ๖ เมษายน ๒๕๕๘ หาใช่จะต้องให้จำเลยที่ ๑ ผิดนัดชำระค่าเช่าซื้อสามงวดติดต่อกันแล้วจึงจะถือว่าวันผิดนัด ซึ่งกรณีดังกล่าวเป็นเรื่องของการใช้สิทธิบอกเลิกสัญญาเท่านั้น เมื่อจำเลยที่ ๒ ได้รับหนังสือบอกกล่าวจากโจทก์ในวันที่ ๒๐ กรกฎาคม ๒๕๕๘ ซึ่งเป็นเวลาภายหลังจากพ้นกำหนดหกสิบวันนับแต่วันที่จำเลยที่ ๑ ผิดนัดแล้ว จำเลยที่ ๒ ผู้ค้ำประกันจึงหลุดพ้นจากความรับผิดในดอกเบี้ยและค่าสินไหมทดแทนที่เกิดขึ้นภายหลังจากพ้นกำหนดดังกล่าวตาม ป.พ.พ. มาตรา ๖๘๖ วรรคหนึ่งและวรรคสอง เมื่อค่าขาดราคาเป็นค่าเสียหายที่เกิดจากการขายรถยนต์ที่เช่าซื้อเมื่อวันที่ ๘ ตุลาคม ๒๕๕๘ ซึ่งพ้นกำหนดหกสิบวันแล้ว จำเลยที่ ๒ จึงไม่ต้องรับผิด
เรื่อง เช่าซื้อ ค้ำประกัน (ฎีกา ๑๑๖๖/๒๕๖๒)
เผยแพร่โดย
แผนกคดีผู้บริโภค
วันที่เผยแพร่
13/04/2563
เข้าดู
271
Share
คำพิพากษาที่น่าสนใจล่าสุด
ผู้ร้องยื่นคำร้องขอเข้าเป็นคู่ความแทนที่โจทก์ร่วมผู้มรณะ (ป.วิ.อ. มาตรา 29)
29/05/2569
ภาษีอากร : ภาษีมูลค่าเพิ่ม ใบกำกับภาษีที่ออกโดยไม่ชอบ
28/05/2569
ภาษีมูลค่าเพิ่ม การให้บริการ ระยะเวลาการประเมิน
30/04/2569
พ.ร.บ.วิธีปฏิบัติราชการทางปกครอง : คำสั่งทางปกครองที่ชอบด้วยกฎหมาย
30/04/2569
ภาษีอากร : ภาษีธุรกิจเฉพาะ กิจการที่ต้องเสียภาษีธุรกิจเฉพาะ หมายเรียก
30/04/2569