คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3149/2563 - จำเลยที่ 2 ทำสัญญาขายฝากที่ดินพิพาทแก่ผู้คัดค้านที่ 1 ภายหลังจากมีการขอให้ล้มละลาย จึงต้องด้วยข้อสันนิษฐานตามพระราชบัญญัติล้มละลาย พ.ศ. 2483 มาตรา 114 ว่าจำเลยที่ 2 และผู้คัดค้านที่ 1 รู้อยู่ว่าเป็นทางให้เจ้าหนี้ต้องเสียเปรียบ จำเลยที่ 2 และผู้คัดค้านที่ 1 มีหน้าที่นำสืบหักล้างข้อสันนิษฐานดังกล่าว ลำพังเพียงการที่ผู้คัดค้านที่ 1 เคยรับซื้อฝากที่ดินโฉนดเลขที่ 131431 ของจำเลยที่ 2 มาก่อน ไม่น่าจะรับฟังได้ว่าผู้คัดค้านที่ 1 ทราบฐานะทางการเงินของจำเลยที่ ๒ เป็นอย่างดี พฤติการณ์แห่งคดีน่าเชื่อว่า ผู้คัดค้านที่ 1 รับซื้อฝากที่ดินพิพาทโดยมิได้รู้อยู่ว่าเป็นทางให้เจ้าหนี้ต้องเสียเปรียบ พยานหลักฐานที่ผู้คัดค้านที่ 1 นำสืบมีน้ำหนักให้รับฟังหักล้างข้อสันนิษฐานของกฎหมาย ผู้ร้องจึงไม่อาจขอให้เพิกถอนนิติกรรมการขายฝากที่ดินโฉนดเลขที่ 1398 ระหว่างจำเลยที่ 2 กับผู้คัดค้านที่ 1 ได้
ทำสัญญาขายฝากที่ดินภายหลังจากการมีคำขอให้ล้มละลาย (คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3149/2563)
เผยแพร่โดย
แผนกล้มละลายฯ
วันที่เผยแพร่
22/03/2564
เข้าดู
267
Share
คำพิพากษาที่น่าสนใจล่าสุด
ภาษีอากร : ใบกำกับภาษีออกโดยไม่ชอบ ภาษีมูลค่าเพิ่ม
31/07/2569
โจทก์อุทธรณ์คำสั่งไม่รับฎีกา (ไม่ชัดแจ้งตาม ป.วิ.อ. มาตรา 224 วรรคหนึ่ง)
31/07/2569
ภาษีศุลกากร : หนังสือรับรองถิ่นกำเนิดสินค้า
30/06/2569
ภาษีศุลกากร : หลักเกณฑ์การตีความพิกัด
30/06/2569
จำเลยที่ 2 ยื่นคำร้องขอยอมความ
30/06/2569